دیوانه زنجیری

اون که یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذ اشت ورفت ازکنارم ازدرددوریش من بیقرارم

خیال میکردم یه همزبونه نمی دونستم نامهربونه

بااین که رفته اما هنوز هم ازداغ عشقش دارم میسوزم

فکر وخیالش همش با هامه هرجا که میرم جلوچشامه

دلم می خواد تادوام بیارم رودرد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه راهی ندارم نمی تونم من طاقت بیارم

چند وقت است که شعری نسرودم سارا

از همان شب که در آغوش تو بودم سارا

هوس پست گرفت از دل من آتش عشق

من که اینقدر گنهکار نبودم سارا

پاك يعنی

سرزمين لحظه

يعنی بيداد

عشق من

باختن عشق

جان يعنی

زندگی ليلی و

قمار مجنون

در عشق يعنی سارا ... شدن

ساختن عشق

دل يعنی

كلبه وامق و

يعنی عذرا

عشق شدن

من عشق

فردای يعنی

كودك مسجد

يعنی الاقصی

عشق / من

عشق آميختن افروختن

زندگی را دوست دارم
                نه در قفس

                         عشق را دوست دارم

                                        نه در هوس

                                           تو را دوست دارم

                                                     تا آخرین نفس .!!

دوستت دارم سارا جون...

با هم ولی تنها......

دل ما چون به هم شد آشنا آهسته آهسته

شکوفا شد بهار عشق ما آهسته آهسته

تو را من دوست می دارم هزاران بار دیگر هم

کنم تکرار باز این جمله را آهسته آهسته

و من یک عمر هستم همسفر با تو

که هر دم می شوم خوشبخت تر باتو

اگر بار دگر هم در جهان آیم شوم باز آشنا باتو

بسان پیچکی گردم ،شوم مجنون تو آهسته آهسته

تو را جویم ز آب دیدگان خود

شوم از دوریت گریان و آشفته

خدایا بار دیگر بینم آن زیبا رخ لولی وشم را ؟؟؟

تا کنم شکر تورا آهسته آهسته؟؟؟

در میخانه را کوبم

می میخانه را جویم

ولی دانم که سرمستی من با آن نمی آید

تورا بینم بدون می ، شوم سرمست و دیوانه

در این بازار رنگارنگ پر حیله

چگونه دل ببندم بار دیگر من

اگر دستت ز دست من جدا گردید وای من!!!!

چگونه پا به پایت من روم آهسته آهسته

دل دیوانه ای دارم که از غربت مثال شمع رو پایان

هویدا میکند هردم خمار چشم مستش را

نمیداند چگونه باز گویداین غم هجران

دگر دیر است باید رفت

همان سوسوی آخر را ببوس آهسته آهسته

عکس های انیمیشنی و متحرک

نمی دانم چرا نمی تونم حرف دل بزنم یا که اظهار به عشق بکنم شاید عاشق نیستم . پس چرا بقیه که ادعای عشق می کنند حرفهای قشنگ می زنن . وقتی میخوام ندای دیوو نه ام را بشنوم بغض تو گلوم میخواد خفه ام بکنه و بی اختیار دیدگانم جاری میشه و همه وجودم شروع به لرزیدن میکنه هر چه زمان میگذره بدتر میشه .تمام ارزوها محو یکی شدن و اون هم زندگی یه ناجی هست به قیمت همه وجود

سلام سلام به آن عزیزانی که فراموششان کردن به آن دوستانی که موردبی مهری قرارگرفتند آره توی پستهای قبلی ازتنهایی وتنها گذاشتند نوشتم اما فکر کنم به حدفراموشی رسیده موبایل خاموش، جواب ایمل نوچ ، فکرکنم خیلی زود سیر شد آخه آدمی که تشنه عشق باشه روزی سیراب میشه ، اون هم سیراب شد ولی خدا اینروزو به هیچ کس نیاره

مرد برای عاشق شدن به یک دقیقه نیاز داردوبرای فراموش کردن به یک عمر

گر زه فراموشی عشقت می خواره شدم

رفتم و می را زدم و مست شدم

بر در می خونه دو سه پیک خوردم

افسوس که در ساقه می عکس تو افتاد

افسوس که از این راه نیافتم علاجی

با منقل و وافور شدم همدم تریاک

گفتند کنون زه می خونه آروم نگیری

رو سوی خرابات بکش بنگ

رفتم به خراباتی و یکباره خودم را

در دود و دم بنگها رها کردم

دچار توهم شدم موش را شیر میدیدم و شیر را موش

اما چه بگویم که در آن حالت نعشه

از حلقه وهر دوذ هزار حلقه گیسوی تو دیدم

انجام من آن شد که بجز

گرد سفید همدم و همیار ندیدم

اما چو نشستم نفسی چند کشیدم

در زر ورقش رقص کنان قامت دلجوی تو دید

عشق و نفرت قدرت خود را از يک‌جا می‌گيرند؛ از فراموش نکردن. انگار هيچ چيز در درون آدم قوی‌تر از چيزی نيست که هرگز فراموش نمی‌شود. اصلا بگذار اين‌طور برايت بگويم: عشق چيزی نيست جز فراموش نکردن؛ عشق تنها به يادداشتن است، نگهبانی خاطره است.

سال نومیلادی مبارک

بی خبر از عشق Lyrics

نه ياری تا کنم ، در زندگی ، عشقش بهانه
نه عشقی تا که من ، از سوز آن ، سازم ترانه
دل من خواهد از من ، تا همه دنيا بگردم
مگر پيدا کنم ، در عالم از ، عشقی نشانه
ز خاموشی شود ، افسرده جانم
گرفته سر به سوی آسمانم . . . .
که سوزان کن دلم ، از غم خدايا
دل بی غم نميخواهم ، خدايا . . . .

زمانی سينه ام ، کاشانه ی ، عشق و صفا بود
چو روی يار من ، آيينه ی ، لطف خدا بود
کنون آيينه ام ، از کينه ی ، دنيا شگسته
که يارم در بر ، آيينه ای ، ديگر نشسته
ز خاموشی شود ، افسرده جانم
گرفته سر به سوی آسمانم . . . .
که سوزان کن دلم ، از غم خدايا
دل بی غم نميخواهم ، خدايا . . . .

اي بي خبر از عشق...نداري خبر از من

اي بي خبر از عشق...نداري خبر از من

روزي تو ميايي...نمانده اثر از من...

اون که یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذ اشت ورفت ازکنارم ازدرددوریش من بیقرارم خیال میکردم یه همزبونه نمی دونستم نامهربونه

بااین که رفته اما هنوز هم ازداغ عشقش دارم میسوزم

فکر وخیالش همش با هامه هرجا که میرم جلوچشامه

دلم می خواد تادوام بیارم رودرد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه راهی ندارم نمی تونم من طاقت بیارم

نبض عشق

همراه همیشگی

تو گفتی: « رویش تقدیر در حادثه ی عشق ما گم شده است.»

من گفتم:« به احترام این حادثه من می میرم.»

او گفت:« رویش تقدیر، همیشه پُر از شکوفه نیست.»

تو گفتی:« عشق من سفیر مهربانی برای دل توست.»

من گفتم:« بگذار من سفیر وفا داری برای قلب تو باشم!»

او گفت:« مهربانی،بهایش وفاداری نیست.»

تو گفتی:«مهتاب برایم تصویری از چشمانِ توست.»

من گفتم:« ستاره های عشقم را به طواف ماه می فرستم.»

او گفت:« مهتاب، همیشه در نگاه آدمی زیبانیست.»

توگفتی:« بی تو بودن برایم مرگ تدریجی ست.»

من گفتم:« تا ابد قلبم را به تو می سپارم.»

او گفت:«قلبت را به بهانه یی کوچک به دلی مسپار!»

تو گفتی:«دستانت را به من بسپارتا بودنت را حس کنم!»

من گفتم:« من همه هستی ام،غرورم،را به تو می بخشم.»

او گفت:«مگذار کوه غرورت خُرد شود.»

تو گفتی:«نگاهت منتهای خواسته ی من در زندگی ست.»

من گفتم:« تو جان بخواه،من فدایت می کنم!»

او گفت:« دل به حادثه ی کوچک مسپار!»

تو گفتی:«جاده ی عشق من وتو پایانی ندارد.»

من گفتم:«بگذار تو را به جزیره ی دلم ببرم!»

او گفت:«دلت تاب این...،با خود چنین مکن!»

تو گفتی:«کویر سینه ام با وجود تو جنگل رویاست.»

من گفتم :«تو رویای ناتمام من را تمام کردی.»

او گفت:«رویاهایت را به نام او مکن!»

توگفتی:«پلک خیس پنجره ها،شاهد عشق من است.»

من گفتم:« باران،شاهد عشق من است.»

اوگفت:«با این بهانه بارانی مشو!»

تو گفتی:«قسم بخور دلت همیشه مال من است!»

من گفتم:«قسم می خورم به تو!»

او گفت:«عهد مکن!شایداین جاده پایان داشته باشد!»

توگفتی:«هرگز برای سفر عهد مکن!»

من گفتم:«شعرسفر را از یاد برده ام.»

كاش ميشد هيچ کس تنها نبود

کاش ميشد ديدنت رويا نبود

گفته بودي با تو مي مانم ولي

رفتي و گفتي که اينجا جا نبود

ساليان سال تنها مانده ام

شايد اين رفتن سزاي من نبود

من دعا کردم براي بازگشت

دست هاي تو ولي بالا نبود

باز هم گفتي که فردا ميرسي

کاش روز ديدنت فردا نبود

می گفتی که دوستم داری.

به تعداد قطره های بارانی که

بر صورتت می ریزد

،

ومن نیز دوستت می دارم،

بدون توجه به چتری که......

روی سرت گرفته ای....!!!!!!!

شعرسفر

همه شب با دلم كسي مي گفت:

((سخت آشفته اي زديدارش

صبحدم با ستارگانت سپيد

مي رود مي رود،نگه دارش))

من به بوي تو رفته از دنيا

بي خبر از فريب فرداها

روي مزگان نازكم مي ريخت

چشم هاي تو چون غبار طلا

تنم از حس دستهاي تو داغ

گيسويم در تنفس تو رها

مي شكفتم زعشق و مي گفتم:

((هركه دلداده شد به دلدارش

ننشيند به قصد آزارش

برود،چشم من به دنبالش

برود،عشق من نگهدارش))

آه،اكنون تو رفته اي و غروب

سايه مي گسترد به سينه راه

نرم نرمك خداي تيره غم

مي نهد پا به معبد نگهم

مي نويسد به روي هر ديوار

آيه هاي همه سياه سياه.

فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست...

اما حيف اين تازه اول يک زندگيست...

زندگي چيزيست شبيه يک حباب..

عشق آباديه زيبايي در سراب...

فاصله با آرزو هامان چه کرد...

کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد

*******************

رسم که تو روز عشق

همه به هم هدیه می دن

کی به من هدیه می ده ؟ دل داره گریه می کنه

پشت هر دونه ی اشک

ابریشم دستای یار

اما هیشکی نیست که صورت منو پاک بکنه

توی هر دستی باشه

دستی مثال دست یار

توی دستای من این پوچیه که باد می خوره

روی هر لب لبی باشه

موقع غنچه شدن

لب من خشکی رو باز از رو لبش پاک می کنه

توی هر صدا باشه

اسم عزیزی رو طنین

تو صدای من، یه اندوه که فریــــــــــــاد می کنه

شعر: شعری از قهار عاصی

عشق چیست ؟

دهقان پیر! عشق چیست ؟

عشق ؟ رود باریست که آغازش را

ابر های بلند میدانند

و انجامش را شاخساران بلند

در میان مزرعه ام برگ می بردارد

بته کن ! عشق چیست ؟

عشق ؟ یک دهکده است

کز سر کوی بلند میتوانش به تماشا بنشست

و از آنجا به هوای یک کس سرود آغازید

آسیابان ! عشق چیست ؟

عشق ؟ یک پلیست از کمان رستم

بر فراز رودی

که همه روزه از آن جانب رود

دختری می آید و میرقصد و سر چرخی را

از سرم ام میکاهد

مسافر ! عشق چیست ؟

عشق؟ یک سوار است آشنا با منزل

وقتی پرسان بکنیش که چه حد فاصله مانده است ؟

خنده اش میگیرد

خوشه چین ! عشق چیست ؟

عشق ، فصلیست که از مزرعه ها میگذرد

دانه های خوش گندم را به کبوتر های دشتی تعارف میکند

و کوچک ترین خوشه را به من مینهد

معدن چی ! عشق چیست ؟

عشق یک وسوسه است

در فرو رفتن تا عمق کوهی

وچراغی را آن جا افروختن است

دختر ! عشق چیست ؟

عشق ، آرامش و خاموشی چشم مردیست

وقتی از دوست داشتن میلرزد

و سرا پا سخن است وقتی از گرمی دیدار

بیهوده سخن میگوید

نه !!!

عشق ، خشمیست به هنگامی که مردی می آشوبد

نه ! نه !!!

عشق ، احساس لطیفیست به چشمانی شوخ

نه !عشق احمقی های بلند ایمانیست

نه ! عشق چیز دگر است

به دلم میگذرد به زبانم نه مگر

قراول !عشق چیست ؟

عشق ، بازار سر افرازانیست از جسارت ، از خشم

علم سبز، بر افراخته ایست

بر فراز گوری از شهیدی ، گمنام

و هم عشق چیزی از جنس گل سوری

و باغ ناجوست ، چیزی از زمزمه ء تلخ اسیرزنگیست

چیزی از آزادیست

نقاش ! عشق چیست ؟

عشق یک پیکر موزون سراپا رنگست

رنگ سبز ، رنگ آبی و کبود

رنگ نیلوفری و نارنجی

خوابیست که به هیچ عبارت در نمی آید

و دیوانه نمودست مرا

گیتار نواز ، گیتار نواز ! عشق چیست ؟

آه ، بهتر آنست که پرسان نکنی !

آه از این دختر شوخ ، آه از این نغمه ی کوتاه و بنفش

تار تارم کرده است

عشق ؟ بلبلیست ، بر سر هر سنگی ، هر شاخی که نشست

چیز نو میخواند ، پر و پا تار و ترنگست

همه میلودیست

دست آموز نمیگردد و پیرم کرده است

شرابی ! عشق چیست ؟

عشق ؟ باش جامی بزنم !

عشق ؟ صبر کن !

مچم.......

دیوانه ! عشق چیست ؟

عشق ؟ یک مهتاب است

شبانه خوشه ، خوشه میشه

او به مه میخنده مه به او میخندم

هوش کن !!! رسوا نکنی !

شاعر ! عشق چیست ؟

قراول چیزی نگفت ؟

گفت !

گیتار نواز چیزی نگفت ؟

گفت !

بس است دیگر !

یار

عشق چیست؟

شاگردی از استادش پرسید: عشق چیست؟

استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پرخوشه ترین شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی.

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: چه آوردی؟

و شاگرد با حسرت جواب داد: هیچ! هر چه جلو می رفتم، خوشه های پرپشت تر می دیدم و به امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم.

استاد گفت: عشق یعنی همین!

شاگرد پرسید: پس ازدواج چیست؟

از استاد شیمی پرسیدم عشق چیست؟

گفت: حلال است

از استاد زبان پرسیدم عشق چیست ؟

گفت: هم پای LOVE است

از استاد ادبیات پرسیدم عشق چیست ؟

گفت: محبت الهی است

از استاد معارف (دینی) پرسدم عشق چیست ؟

گفت: دل باختگی است

از استاد تاریخ پرسیدم عشق چیست؟

گفت: سقوط سلسله قلب جوان است

از استاد هندسه پرسیدم عشق چیست؟

گفت: نقطه ایست که حول نقطه ی دل جوان

می چرخد ...

اگر با خنده خود رویا برام بسازی ....ssss

اگرخنده زلبهایم گریزد

   اگر اشک ز چشمانم بریزد

اگر با اشک خود دریا بسازنم

اگرباخنده خود رویابسازم

  اگر دردت شود با من هم اغوش

اگر یارت شود از دل فراموش

بدان تا دم مرگ دوستت دارم

دل من باز گریست

دل من باز گریست

                قلب من باز ترک خورد و شکست

  باز هنگام سفر بود و من

                 از چشمانت میخواندم که به آسانی

  از این شهر سفر خواهی کرد

                 و نخواهی فهمید بی تو این باغ

  پر از پاییز است

دوستت دارم حتی اگر داشتن تو

              رویایی بیش نباشد و سر انجام

  تو نصیب عاشقی دیگر شوی